وقتی فصل باران منقض گردید و ابر از آسمان ایران دور شد و خورشید به جهان تایید ، آسمان به رنگ دریاچه در آمد و صدها هزار پرنده بر شاخه اشجار مجاور دریاچه ، شروع به خوانندگی کردند و همان وقت از تمام خانه های سیلک بانگ شادی بر خاست و صدای گیل ... گیل... از خانه ها به گوش می رسید .صدای گیل ... در آن شهر ، بانگ شادمانی بود و هر دفعه که آن صدا بر می خاست معلوم می شد که مردم خرسند هستند و شادمانی خود را بروز می دهند.زاب و رود با صدای رساتر از صدای دیگران بانگ گیل را بر می آوردند چون می دانستند که موقع عروسی فرارسیده است و رود درحالی که بانگ بر می آورد  و ابراز شادی می کرد ظروف سفالینی را که پدرش در فصل باران ساخته بود برای فروش آماده می نمود و یک مرتبه یکی از ظرف های سفالین  از دستش افتاد و نشکست ، ولی علاوه بر آن صدایی غیر عادی آز آن به گوش رسید .رود ظرف را برداشت و حیرت زده آن را نگریست و متوجه شد که آن ظرف ، با ظروف عادی که پدرش از آتش خارج می نماید فرق دارد.دختر جوان مرتبه ای دیگر آن ظرف را رها کرد و ظرف بر زمین افتاد و نشکست.

كورش كبير پسر كمبوجيه، نوه ي كورش اول و نبيره ي چيش پيش از دودمان هخامنش جد بزرگ، پادشاه پارسيان و شاهزاده اي پارسي بود كه با اتحاد دو قوم پارس و ماد و اصلاح ميانه آنها كشور ايران و امپراطوري هخامنشي را بنيان نهاد و بدين گونه موفق به تاسيس بزرگترين دولت جهاني و مردمي گرديد. بنابراين او نخستين كسي است كه توانست به تاسيس يك شاهنشاهي در جهان دست يابد و لقب كبير را از تاريخ دريافت كند.
"كاسان دادن" دختر "فرناسپ" از خاندان هخامنشي يگانه همسر كورش بود كه در زمان پادشاهي كورش در گذشت و گويند كورش پس از آن هرگز همسري اختيار نكرده است. هئوتسيا،آتوسا، كمبوجيه و برديا حاصل ازدواج كورش و كاسان دان مي باشند و از اين ميان هئوتسيا همان است كه همسر داريوش كبير شد و كمبوجيه فاتح مصر.

آرياندس در مصر قشون فراهم مي کرد و داريوش در سوريه وليدي و بعد از دو ماه داريوش وارد مصر شد.
داريوش از مشاهده سربازان سياه پوست که آرياندس اجير کرده بود ابراز رضايت کرد و چون همه سياه پوستان عريان بودند دستور داد که به سرعت براي انها لباس ضخيم و گرم فراهم نمايند و انگاه در اولين روز طغيان رودخانه نيل در شمال مصر که اولين روز امدن چلچله ها نيز مي باشد و آغاز پائيز است با قشون خود براه افتاد و راهي را پيش گرفت که کمبوجيه براي جنگ با فرعون " پز آمون " پيش گرفته بود .
خانتوس مورخ ليدي مي گويد که شمار سربازان داريوش دران سفر يکصدو پنجاه هزار نفر بود و اين رقم کمي اغراق اميز است . گزنفون سربازان داريوش را هنگامي که مي خواستند به کارتاژ بروند يکصد هزار نوشته و تصور مي شود که اين رقم هم کمي اغراق آميز باشد .